„Charakter” świnki morskiej

„Charakter” świnki morskiej.

Świnka morska jest zwierzęciem łagodnym, mało agresywnym i całkowicie pozbawionym zapału do walki. W momencie zagrożenia rzuca się do ucieczki albo – jeśli to jest niemożliwe -popada w stan odrętwienia, co ma zapewne zniechęcać przeciwnika. Swych ostrych siekaczy używa tylko do karcenia osobników swego gatunku, nigdy zaś nie gryzie innych zwierząt ani ludzi.

Samiczka potrafi wytarmosić futerko zbyt natrętnego samca, a dwa nie znające się samczyki mogą zacząć walkę tylko w obecności samiczki. Chowane razem w większej grupce zachowują się wobec siebie przyjaźnie, a nawet wspólnie się bawią, biegając jedna za drugą wokół klatki. Jeśli zdarzy się nieporozumienie, to ma ono charakter incydentalny.

Świnka morska służy do wielu badań, obserwacji i doświadczeń w laboratoriach i zakładach naukowych. Kto interesuje się biologią i reakcjami zwierząt na bodźce zewnętrzne, może przeprowadzić swoje własne obserwacje. Można obserwować jak rozwijają się młode, jak zachowują się w obecności matki i wtedy, gdy opiekę matczyną przejmuje człowiek, jak matka karmi małe mlekiem, jakie jest zainteresowanie młodych pokarmem stałym, a także jak się zachowuje samiczka po odebraniu jej dzieci.

Młoda świnka morska wcześnie pozbawiona towarzystwa osobników swego gatunku i otoczona opieką człowieka traktuje go jak członka swego rodu i drepcze tuż przy nodze opiekuna.

Warto też zwrócić uwagę na chód świnek. Poruszają się na palcach, tak jak zwierzęta kopytne. Jest to naturalny sposób stawiania stóp dla zwierząt roślinożernych-stepowych, u których kolejne fazy rozwoju wykształciły kopyta lub pazurki.