Klatka papug mówiących i jej wyposażenie

Klatka papug mówiących i jej wyposażenie.

Decydując się na duży wydatek i ewentualne kłopoty z zezwoleniem na przywóz i kwarantannę, pamiętajmy i o tym, że papuga „gadająca” musi mieć bardzo dużą, dobrze urządzoną klatkę, a także możliwość przebywania poza klatką.

Papugi latają niechętnie. Ich przeloty na wolności ograniczają się do zmiany żerowiska, a w niewoli – do najwyżej jednego oblotu pokoju dla upatrzenia sobie miejsca na siedzenie. Chodzą natomiast wytrwale na swych grubych, mocnych łapach, nawet po prawie pionowych pniach czy drążkach – w dół i w górę.

Klatka papugi powinna mieć kształt prostokątny i być zbudowana z metalowych, nierdzewnych prętów. Szufladkową podłogę należy wysypywać warstwą czystego piasku. Wewnątrz klatki należy zamontować kilka grubszych drążków w różnym położeniu: pionowo, poziomo i ukośnie, tak aby ptak mógł odbywać swoje spacery „pod górkę” i „z górki”. W celu umożliwienia papudze szlifowania dzioba, a równocześnie dla urozmaicenia jej życia w klatce, dobrze jest ustawić rozgałęziony i nieokorowany konar drzewa.

Inteligentny, ciekawy wszystkiego ptak chętnie siedzi poza klatką, obserwując, co dzieje się wokoło. Aby uchronić meble, należy w ulubionym przez papugę miejscu ustawić mocny drążek na stojaku.

Klatka i stojak powinny znajdować się w widnym, lecz niezbyt nasłonecznionym miejscu. W swych naturalnych siedliskach papugi trzymają się zawsze miejsc zacienionych. Równie ważne jest dla nich świeże powietrze. W źle wietrzonym, zadymionym pokoju ptaki ciężko oddychają, łapią powietrze otwartym dziobem i wyraźnie się duszą. Toteż w obecności papug nie należy palić papierosów, często też należy wietrzyć ich pomieszczenie, ale nie narażać ptaków na przeciągi.