Odmiany świnki morskiej

Odmiany świnki morskiej.

Zabiegi hodowlane doprowadziły do wytworzenia różniących się od siebie form świnek morskich. Nie są to rasy, a tylko odmiany, gdyż wszystkie cechy pokrojowe i morfologiczne pozostały te same; różnią się tylko między sobą okrywą włosową. Odmian takich mamy trzy: gładkowłosą, długowłosą („angorską”) i ostrowłosą, zwaną także rozetkową.

Świnka morska gładkowłosa występuje w kilku regionalnych wersjach (od których bierze nazwę, np. holenderska czy himalajska), ma gładką, miękką, przylegającą do ciała sierść, o długości włosa do 4 cm.

Do najbardziej rozpowszechnionych należy odmiana holenderska o białym, brązowym lub czarnym ubarwieniu futerka i ciemnych oczach. Świnki holenderskie szybko rosną i są stosunkowo płodne. Dobrze odchowują młode, są odporne i wytrzymałe.

Świnka morska himalajska może być czarna lub dwubarwna i ma ciemne oczy. Jest płodna i jako matka bardzo troskliwa. Świnka trójkolorowa, czarno-żółto-biała, ma symetrycznie rozłożone kolory po obu bokach ciała i ciemne oczy. Samiczki świnki himalajskiej są bardzo płodne i stosunkowo szybko osiągają dojrzałość płciową.

Świnka morska albinotyczna jest biała i ma charakterystyczne dla albinosów czerwone oczy i różowe pazurki. Jest mało odporna na choroby i mało płodna.

Świnki morskie długowłose (angorskie) mają długi, delikatny, jedwabisty włos o długości 15-20 cm. Ubarwienie ich jest jednolite: rude, brązowe, czarne lub białe. Oczy ciemne. Mimo niewątpliwej urody, świnki te są niechętnie hodowane, ponieważ ich długi włos wymaga bardzo troskliwej pielęgnacji -szczotkowania i rozczesywania. Są ponadto mało płodne i źle odchowują potomstwo.

Świnki morskie ostrowłose abisyńskie lub japońskie, tzw. rozetkowe, mają sierść o długości włosa do 6 cm, rozłożoną w charakterystyczne rozetki z promieniście rozchodzących się włosów. Umaszczenie bywa czarne, rude, niebieskie, białe lub białe z czarnymi uszami. Zwierzęta są ruchliwe i dosyć agresywne w stosunku do innych świnek morskich. Ich ciekawy, „rozczochrany” wygląd zachęca do chowu domowego, ale hodowcy muszą się liczyć z małą odpornością tej odmiany na choroby.