Pielęgnacja psa

Pielęgnacja psa.

Każdy pies, bez względu na wielkość i rasę, powinien codziennie mieć możliwość swobodnego ruchu na powietrzu. Spacer, trwający nie krócej niż 1 godzinę dziennie, powinien być dla psa okazją do wybiegania się. Im pies jest większy, tym dłuższy musi być jego pobyt na dworze. „Wybiegany” pies nie plącze się pod nogami, ma dobry apetyt, jest zdrowy i wesoły. Obowiązek wychodzenia z psem na spacer z pewnością wyjdzie i nam na dobre, bo pobyt na powietrzu hartuje, uodparnia na infekcje, zapobiega otyłości, ułatwia trawienie, zapewnia zdrowy sen.

Mówiąc o zabiegach higienicznych, trzeba wymienić na pierwszym miejscu codzienne szczotkowanie psa za pomocą niezbyt twardej i nieostrej szczotki. Sierść psa długowłosego rozczesuje się grzebieniem i wyciera suchą, miękką szmatką. Przybory toaletowe psa trzymać należy w specjalnie do tego przeznaczonym woreczku foliowym.

Strzyc należy psy tylko tych ras, które tego wymagają, a więc pudle i teriery ostrowłose, i to wyłącznie na okres letni. W żadnym przypadku nie należy podcinać „grzywek” psom, którym włosy opadają na oczy, gdyż może to spowodować poważne schorzenie oczu zwierzęcia.

Do ważnych zabiegów pielęgnacyjnych zaliczyć należy kąpiel, zwłaszcza w czystej wodzie rzecznej lub w jeziorze, tzn. tam, gdzie mamy pewność, że woda jest wolna od zanieczyszczeń chemicznych i biologicznych, które mogą wywołać zapalenie skóry czy owrzodzenie. Na pierwszą w sezonie kąpiel wybieramy ciepły dzień, gdy temperatura wody wynosi ponad 20°C. Kąpiel taka znakomicie hartuje psa, wzmacnia jego mięśnie i spłukuje kurz z owłosienia. Psy na ogół lubią kąpiele, o ile nie zrazimy ich brutalnym wrzuceniem do wody. Wejście do rzeki czy jeziora powinno być całkiem dobrowolne, z ewentualną zachętą ze strony człowieka, lecz nie wymuszone siłą.

W wannie kąpiemy tylko psy delikatne, typowo pokojowe, lub te, które nie mają dostępu do wód otwartych. Kąpiel taką po raz pierwszy stosuje się dopiero po ukończeniu przez psa pięciu miesięcy. Wannę napełniamy letnią wodą do wysokości brzucha stojącego psa. Gdy zwierzę oswoi się z nowym dla siebie żywiołem, można wody dolać lub kazać psu usiąść. Do mycia używamy specjalnych szamponów dla psów, o właściwościach dezynfekcyjnych i insektobójczych, lub przetłuszczonego mydła. Nie wolno używać detergentów, które bardzo odtłuszczają skórę i często wywołują uczulenie. Rozcieńczonym wodą szamponem lub wodnym roztworem mydła polewamy sierść psa i dokładnie myjemy rękami (jak własne włosy). Do mycia łap możemy użyć szczotki. Należy przy tym uważać, aby woda z mydłem lub szamponem nie dostała się psu do oczu i uszu. Następnie dokładnie spłukujemy sierść czystą wodą, np. za pomocą prysznica i wycieramy psa do sucha; małego można owinąć kocykiem lub prześcieradłem kąpielowym. Można również przyzwyczaić psa do suszenia go suszarką elektryczną.

Bardzo brudnego szczeniaka, którego nie wolno jeszcze kąpać, można umyć na sucho, przy użyciu mączki z magnezji zmieszanej z mąką ziemniaczaną (w proporcji 1:1). Mączkę wcieramy w sierść psa, a potem dokładnie go czeszemy.

Ważną czynnością pielęgnacyjną jest czyszczenie kącików oczu, nosa i uszu psa. Oczy i nos przeciera się czystą wilgotną szmatką, a uszy – wacikiem zmoczonym w oliwie lub oleju parafinowym. Zaniedbanie tego ostatniego zabiegu może być powodem choroby uszu, a czasem i utraty słuchu.